Elektrit Domator B


Elektrit Domator B - widok z przodu Elektrit Domator B - widok z tyłu na ściankę
Odbiornik Elektrit Domator B - widok z przodu Odbiornik Elektrit Domator B - widok z tyłu na tylną ściankę
Elektrit Domator B - widok z tyłu na chassis Elektrit Domator B - widok na chassis z przodu
Odbiornik Elektrit Domator B - widok z tyłu na chassis Odbiornik Elektrit Domator B - widok na chassis z przodu
Elektrit Domator B - widok na chassis z tyłu Elektrit Domator B - widok na chassis od spodu
Odbiornik Elektrit Domator B - widok na chassis z tyłu Odbiornik Elektrit Domator B - widok na chassis od spodu

Opis odbiornika

Domator to najprostszy model odbiornika produkowany przez firmę Elektrit w sezonie 1937/38. Jest to następca modelu Maraton, zbudowany na bardzo podobnym chassis i w niemalże identycznym układzie. Posiada on tylko jeden obwód strojony i umożliwia odbiór stacji na trzech zakresach fal: długich, średnich i krótkich.

Razem z modelem Patria były to ostatnie modele produkowane w układzie pionowym. Odbiornik zamknięty jest niewielkiej drewnianej skrzynce, wszystkie krawędzie biegnące od przodu do tył↓ radia są zaokrąglone. Całą górną część przedniej ścianki zajmuje maskownica głośnika przedzielona dwoma poziomymi drewnianymi szczebelkami, poniżej, w dolnej części znajduje się duża, lekko pochylona do tyłu szklana skala. Maskownica głośnika i skala są otoczone czarną drewnianą ramką.

Układ elektryczny odbiornika jest bardzo prosty. Sygnał z anteny poprzez dwuobwodowy eliminator podany jest na obwody wejściowe. Eliminator posiada dwa obwody, jeden średnio, drugi długofalowy, tylko odbiorniki sprzedawana na Śląsku były sprzedawane z eliminatorem na dwie stacje średniofalowe - Katowice i Gliwice. Było to spowodowane specyficzną sytuacją występującą w tym rejonie kraju. Sprzężenie z anteną jest indukcyjne dla fal długich i średnich, oraz pojemnościowe dla fal krótkich. Sygnał w.cz. z anteny przechodzi poprzez pięciopozycyjny przełącznik na odczepy cewki antenowej, co pozwala na dobranie pożądanej siły odbioru. W przypadku fal krótkich sygnał podany jest za pomocą niewielkiej pojemności z pominięciem przełącznika regulacji czułości.

Radio posiada detektor reakcyjny zbudowany na triodzie KC1. Sprzężenie zwrotne zrealizowane jest indukcyjnie, regulowane kondensatorem zmiennym włączonym w szereg z cewkami reakcyjnymi. SYgnał m.cz. z anody lampy detektorowej podany jest na siatkę drugiej lampy KC1 pracującej w układzie oporowego wzmacniacza m.cz.. Do siatki tej lampy włączone jest również gniazdo adaptera gramofonowego. Wzmocniony sygnał m.cz. a anody drugiej KC1 wysterowuje siatkę wzmacniacza mocy wykorzystującego pentodę KL4. Odbiornik posiada wbudowany głośnik dynamiczny, jest również możliwość podłączenia głośnika zewnętrznego. Gniazda dodatkowego głośnika są podłączone do pierwotnego uzwojenia transformatora głośnikowego, co oznacza, że dodatkowy głośnik musi być wysokoomowy lub posiadać wbudowany transformator.

Odbiornik zasilany jest z baterii i akumulatora. Do żarzenia lamp wymagane jest napięcie 2V z jednego ogniwa akumulatora ołowiowego, napięcie anodowe dostarcza sucha bateria anodowa. Nie jest wymagana dodatkowa bateria siatkowa, ujemne napięcie polaryzujące siatkę lampy głośnikowej wytwarzane jest na oporniku 500Ω włączonym w szereg z ujemnym doprowadzenie napięcia anodowego. Dodatkowo w szereg z ujemnym doprowadzeniem napięcia anodowego włączona jest niewielka żarówka pełniąca rolę bezpiecznika.

Schemat odbiornika

Powrót