|
|
| Odbiornik Elektrit Maraton Z - widok z przodu | Odbiornik Elektrit Maraton Z - widok z tyłu na ściankę |
|
|
| Odbiornik Elektrit Maraton Z - widok z tyłu na chassis | Odbiornik Elektrit Maraton Z - widok chassis z przodu |
|
|
| Odbiornik Elektrit Maraton Z - widok chassis z tyłu | Odbiornik Elektrit Maraton Z - widok chassis od spodu |
Elektrit Maraton to najprostszy model produkowany przez firmę Elektrit w sezonie 1936/37. Jest to prosta jednoobwodowa konstrukcja odbierająca stacje we wszystkich trzech zakresach: na falach długich, średnich i krótkich. Skrzynka odbiornika jest wykonana z drewna, w układzie pionowym. Dolna i górna pozioma krawędź są zaokrąglone. Górną część przedniej ścianki zajmuje maskownica głośnika z dwoma ozdobnymi pionowymi drewnianymi szczebelkami. Poniżej umieszczono szklaną poziomą skalę, któ©a w tym modelu jest monochromatyczna - wykonana jest jako żółty nadruk na szkle, na ciemnym, brązowym tle za szybką. Żarówki oświetleniowe umieszczone są nad górną krawędzią skali, co po włączeniu radia daje efekt świecących napisów.
Odbiornik wyposażony jest w cztery pojedyńcze pokrętła - dwa większa po bokach skali, dwa mniejsze pod skalą. Pokrętło większe po stronie prawej służy do strojenia odbiornika, po stronie lewej - to nastawienie reakcji. Mniejsze pokrętło po prawej stronie odpowiada za zmianę zakresów, mniejsze po lewej - ze regulację głośności. Odbiornik występował w dwóch wersjach konstrukcyjnych - starsze egzemplarze miały płynną regulację głośności, nowsze - skokową, pięciopozycyjnym przełącznikiem.
Układ elektryczny odbiornika jest typowy dla prostych jednoobwodowych układów. Radio to posiada dwa wejścia antenowe, jedno połączone bezpośrednio z obwodami wejściowymi, drugie poprzez niewielki kondensator, co umożliwia dopasowanie do anten o różnych długościach. Sygnał z anteny przechodzi najpierw przez dwuobwodowy eliminator pozwalający stłumić sygnał stacji lokalnej, aby nie zagłuszał dalszych słabszych stacji o podobnej długości fali. Za eliminatorem sygnał w.cz. podłączony jest poprzez przełącznik regulacji czułości do cewki antenowej obwodu strojonego fal długich i średnich. Przełącznik podaje sygnał do jednego z kilku odczepów cewki antenowej, bezpośrednio lub przez kondensatory. Przy odbiorze fal krótkich sprzężenie z cewką siatkową jest pojemnościowe, z pominięciem regulatora czułości.
Sygnał w.cz. jest następnie, poprzez cewkę siatkową podany na siatkę sterującą pentody AF7, pełniącej rolę detektora z reakcją (audionu). Sprzężenie zwrotne (reakcja) jest indukcyjne, którego siłą jest sterowana kondensatorem zmiennym. Cewki reakcyjne połączone są w szereg przy odbiorze fal krótkich cewki reakcji długo- i średniofalowe są zwarte jednym ze styków przełącznika. Odbiornik ma możliwość pracy jako wzmacniacz gramofonowy, gniazdo gramofonu podłączone jest bezpośrednio do siatki lampy AF7.
Sygnał m.cz. po detekcji lub wzmocnieniu wejścia gramofonowego dostępny jest na anodzie lampy AF7 i wysterowuje siatkę pierwszą pentody AL4, pracującej jako wzmacniacz mocy. Wbudowany głośnik jest typu elektrodynamicznego, jest również możliwość podłączenia zewnętrznego głośnika, który musi być albo wysokoomowy, albo posiadać wbudowany transformator.
Zasilacz odbiornika jest konwencjonalny. Napięcie sieciowe poprzez odczep dostosowujący do napięcia sieci zasilającej podane jest na transformator wytwarzający napięcia anodowe i żarzenia lamp. Prostownik jest dwupołówkowy, na duodiodzie AZ1. Do filtrowania napięcia anodowego zastosowano filtr typu Π, przy czym rolę dławika pełnik uzwojenie wzbudzenia głośnika